17 februari 2013

Heerlijk quality time met vriendje en Peer in de duinen. Het is heerlijk weer, de zon schijnt en het ijs is bijna allemaal gesmolten. BIJNA want blijkbaar ligt er op een plas nog een dun laagje ijs wat net wel/ net niet 25 kilo kan dragen. Daar ging Peer…….

Door het ijs in het midden van de plas….

M en ik wisten even niet wat we moesten doen. Omdat ik al voorbereid was, dat leer je namelijk wel met een Peer in huis, en dus wist dat het daar kniediep was omdat ik wel had verwacht dat meneertje Peertje binnenkort door het ijs zou zakken, vond ik dat hij er ook zelf maar uit moest kunnen komen.

Peer vond van niet.

Met zijn oren zowat onder zijn oksels bleef hij stokstijf staan met zijn bovenlichaam op het ijs. Toen wij bespraken wat we het beste zouden kunnen doen wat niet alleen snel was (het water was koud) maar ook onszelf niet in een te ingewikkeld plan zouden gieten, stopte er een moutainbiker. Net op dat moment hadden we besloten weg te rennen zodat Peer zelf actie zou ondernemen. De biker kon zijn oren niet geloven, ‘wat een dierenmishandelaars!’ dacht hij zo aan zijn kreet van ongeloof te horen. Het moment dat wij gingen rennen, deed Peer er alles aan om achter ons aan te komen en baande zich een weg door het dunne ijs heen zakkend. In no-time was hij aan de kant en het hele avontuur alweer vergeten. Zeik nat stond meneer te bedelen om zijn balletje en gelukkig scheen de zon. Zover als mogelijk afgedroogd met gras om daarna lekker balletjes te gaan gooien zodat hij niet onderkoelt zou raken.

Bijna terug bij de auto liepen er 2 paarden los. Omdat Peer de laatste tijd weer te veel interesse toont voor paarden, deed ik hem snel aan de riem. In het voorbijgaan had meneer nog wel praatjes maar die waren snel verdwenen toen het paard op een drafje achter ons aan kwam. Ik besloot mee te gaan in zijn schrik reactie en het samen met hem op een lopen te zetten in de hoop dat hij meer respect krijgt voor paarden. De eigenaar zal wel gedacht hebben, ‘wat een muts dat ze gaat rennen voor een paard’. Ik probeerde nog een beetje koel over te komen door met een hand in de lucht te laten weten dat dit precies was wat we nodig hadden maar volgens mij is die boodschap samen met mijn hand in de lucht weg gevlogen.