Weer mocht Peer de hele weg lekker los meelopen. Op
de terugweg kwamen we langs het schoolplein waar hij zich lekker thuis voelt
omdat we daar in het weekend altijd balletjes gooien om daar vervolgens alleen
nog maar van mij weg te rennen en dat als spel te zien. Elke keer een meter of
2 bij mij vandaan te blijven. Gelukkig ben ik slimmer en in plaats van achter
hem aan te jagen, deed ik net of ik iets had gevonden op de grond. Nou meneer
wist niet hoe snel hij zijn grote kop erbij moest steken om te kijken wat het
was. HEBBES
Geen opmerkingen:
Een reactie posten