Dit weekend hebben we een druk weekend in Haarlem. Karo kwam weer langs om te helpen en omdat zij ook graag een keer wil oppassen, was het super fijn dat ze begon met een Peer uitlaatrondje. Zonder problemen loopt Peer natuurlijk mee met zijn allerbeste nieuwste vriendin.
Zonder enige moeite en met twee keer hangen in de riem heeft Karo heerlijk gewandeld.
Vooraf heb ik haar geïnstrueerd dat als Peer in de riem gaat hangen, ze hem dan meteen moet loslaten. Peer wil nog steeds graag uitdagen voor een trekspelletje met zijn riem, en hoewel het steeds minder wordt, doet hij het wel nog steeds. Om dat in de kiem te smoren kan je bij Peer het beste de riem loslaten zodat het spel meteen al niet meer leuk is en hij snel achter je aan moet lopen om niet achterop te raken.
Dat helpt maar is helaas naast een drukke weg niet altijd mogelijk.
Het happen naar veters, broekspijpen en jassen is gelukkig helemaal opgehouden. Nu er maar vanuit gaan dat hij dit gedrag niet terugkrijgt als andere mensen hem uit gaan laten. Natuurlijk zal er wel een keer een terugval zijn, maar dat is normaal en moeten we incalculeren.
Na het klussen lekker naar het strand geweest om daar een hapje te eten. Peer is door het dolle heen op het strand en heeft zin om te rennen. Omdat het in deze bui niet verstandig is om hem los te laten, lopen we een stuk aan de lijn om daarna in het restaurant hem continu van onze schoot te duwen. Karo heeft ook een heerlijke schoot! Ik merk overigens meer en meer dat Peer een vrouwenhond aan het worden is.
Na een hele avond onder de tafel vind ik dat hij best even mag rennen. Je ziet het aan zijn koppie wanneer het hangen genoeg is en het corrigeren heeft dan vaak al geen zin meer. Beter dus om op het juiste moment (als hij even rustig is) hem te belonen door even naar buiten te gaan om te rennen.
Dat deed Peer dus ook. Als een gek begon hij te rennen en ik bedacht me opeens dat het op het strand wel erg donker was en dat als hij bleef rennen, mij nooit meer zou zien ALS hij eindelijk om zou kijken.
Gelukkig kwam hij na een paar seconden uit zicht te zijn geweest met dezelfde rotvaart weer terug rennen richting de plek waar hij mij voor het laatst gezien had. Ik heb hem meteen even een fietslampje omgehangen.
Poepen deed hij in de branding en schoof elke keer een meter op als er weer een golf aankwam.
Omdat het poepen niet echt lukte met die vervelende golven die ook nog eens ontzettend vies smaken, zette hij het maar weer op een rennen. Doelgericht zo te zien.
Opeens hoorde ik een hond heel hoog gillen. Ik als een speer naar het Peerlampje rennend, zag twee flinke pitbullachtige honden en vreesde het ergste. Niet voor niets gaat zo’n man op een verlaten strand zijn honden los uitlaten.
Gelukkig riep hij meteen dat er niets aan de hand was en dat zijn hond altijd zo reageerde op andere honden. Peer helemaal in zijn nopjes met deze gillende keukenmeid. Die kon hij wel lekker bespringen. De andere bull had hij geen oog voor omdat hij duidelijk liet merken geen zin te hebben in Peer.
Na even te hebben gespeeld heb ik Peer aangelijnd naast me laten zitten om hem duidelijk te maken dat ik het spel stop wanneer ik dat nodig vind.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten