M durft het deze ochtend aan om Peer te voeren op mijn manier. Zijn etensbak kon nog niet zo laag voor zijn neus maar toch doet Peer het super.
Omdat ik niet met de auto weg kon van de parkeerplaats, liepen we maar de stad in. Zoekend naar een route had ik het idee om eindelijk maar eens nieuwe spijkerbroeken te gaan kopen. Dus met Peer de spijkerbroeken winkel in. Het meisje dat me hielp wilde hem graag vasthouden en omdat Peer erg rustig was, durfde ik het wel aan. Hij heeft twee keer mijn schoenen van onder het pashok deurtje gestolen en wat lopen knabbelen aan prijskaartjes van broeken, maar al met al stond ik met 5 minuten weer buiten. Een grote glimlach want dit was fijn dat het zo goed ging. Wel het meisje nog even uitgelegd dat ik normaal niet met mijn hond ga winkelen maar dat dit allemaal onder het mom van ‘socialiseren’ plaatsvindt.
Op de terugweg langs de bushalte lopend ging Peer ineens zitten voor een buschauffeur. Met geen mogelijkheid kreeg ik hem mee. Kijkend naar de chauf, zag ik waarom. Hij was een banaan aan het eten en Peer krijgt thuis alleen banaan als hij rustig gaat zitten. Na de uitleg vond de man het zo leuk dat hij zijn hele banaan heeft gedeeld met een keurig opgevoede Peer die het netjes uit zijn handen nam en zelfs al zijn truckjes deed als het niet snel genoeg doorkwam naar zijn idee.
In de middag hem nog even meegenomen naar de Hornbach voor een nieuwe riem die overigens bij aankomst bij de auto alweer sporen van Peervernieling vertoonde. Bij de keukenboer waar ik ook nog langs moest om wat aanpassingen aan onze koop door te geven werd het te saai voor Peer en begon hij met trekken aan zijn riem. Tijd om te gaan dus.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten