Het is duidelijk te zien dat M meer tijd doorbrengt met Peer. Deze zondag gingen ze ook alleen samen wandelen. Beide kwamen helemaal blij terug. Peer heeft M geen een keer aangevallen en lekker met stokken gespeeld.
Om het apporteren een beetje te gaan oefenen gaan we nu met 2 stokken (liever ballen maar die hebben we niet altijd bij ons) te werk.
Als we er maar een gooien, gaat hij er wel achteraan maar eet hij hem op zijn plek op.
Als we de stok in de richting gooien die we niet oplopen, raapt hij hem op en komt tot bijna aan je voeten om hem daar op te peuzelen.
Bij twee stokken kunnen we meteen de volgende gooien zodra hij de eerste richting ons komt brengen.
Toen de mannen thuis kwamen, kroop Peer meteen bij mij op schoot om in een diepe slaap te vallen. Helemaal gelukkig allemaal want een blije M is mij ook heel veel waard.
Ik de middag heb ik Peer een beetje lopen pesten. Ik weet dat hij niet van eieren houdt maar kan me niet voorstellen dat dat zo blijft.
Bij het ruiken van een ei gruwelt hij echt en schudt met zijn kop om dan vervolgens weer te gaan snuffelen.
Dit keer kwam er zelfs een soort van hoest/kokhals achtige-neiging bij maar toch wilde hij elke keer weer ruiken aan het ei.
Terug in Utrecht toch maar een bench in de kamer gezet. Omdat ik nu toch echt meer moet gaan concentreren op werk en hij me om de minuut afleid, ga ik hem nu vaker in de bench zetten. De gang op vind ik meteen zo ver weg en zielig omdat daar geen ramen zijn. Dat is echt voor slapen.
Ook is het zo makkelijker voor hem om hem te leren op zijn plaats te houden als wij eten. Al gaat het super goed, nu komen er momenten dat ik bewust voor mezelf moet kiezen en niet al mijn tijd in de hond moet gaan steken. Een bench is daarvoor een goed hulpmiddel voor nu.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten