Gister bij mijn afspraak geweest. Peer deed het onwijs goed. Hij heeft 1 schoen gevonden en 1 keer vast gezeten aan de internet kabel.
Toen is hij (toch maar aan de riem) lekker bij mij op schoot komen liggen en in slaap gevallen. Heerlijk! Dit komt ook omdat we door de stad en over de markt hierheen zijn gelopen. Hij doet het goed in de stad en ik krijg veel aanspraak vanwege zijn Mickey Mouse oren. Wel oppassen dat er geen kinderen om zijn hals vliegen. Dat was bij Koffie nogal eens het geval. De ouders schrokken zich dan een hoedje als ze hun kind om zo’n gevaarlijke Bull vol met littekens zagen hangen. Koffie vond het altijd heerlijk. Peer ook, maar wil wel alles even proeven.
Op de terugweg kwamen we een Leonberger tegen. Leuk samen! Maar toen we samen opliepen naar huis, viel Peer van de stoeprand. Hij hield zijn poot omhoog en wilde er een aantal minuten niet meer op steunen.
In de stromende regen stond ik dus het pootje van Peer te masseren. Gelukkig liep hij daarna alsof er niets aan de hand was.
Maar ’s avonds toen M. Thuiskwam was hij zo blij dat hij weer een verkeerde beweging maakte. Voorlopig dus maar even de trap aftillen.
Oh ja, hij is in de afgelopen 3 weken 1 kilo aangekomen….
Gisteren zag ik al dat Peer rustiger was. Ik dacht dat het door mijn effectievere aanpak kwam maar vandaag is hij duidelijk zijn linker voorpoot aan het ontlasten. Dus dat betekent naar beneden tillen voor zijn plasjes.
Als hij zich toch al rottig voelt, dan meteen maar gebruik maken van zijn slechte staat. Dat houdt in dat we vandaag beginnen met het druppelen van zijn oog. Dit gaf geen probleem. Ook het schoonspoelen van zijn piemel gaf geen probleem.
Daarna meteen lopen zodat de vuiligheid er snel uit kan lopen.
Makkelijker gezegd dan gedaan. Peer wilde niet lopen. Zielig vond ik het totdat hij opeens wel kon trekken om bij een uitgespuugd kauwgompje te komen. Ik nam Peer dus mee voor een kleine wandeling maar wel intensief. Hoog Catherijne was met de drukte een goede plek voor Peer. Ik moest even langs een winkel aan de andere kant dus dat was een mooie combinatie van Peer rustig leren lopen en zich aanpassen op mijn snelheid, en intensief door de vele indrukken in deze stationshal.
Aan de andere kant gekomen en mijn boodschap te hebben gedaan, wilde Peer helemaal niet meer lopen. Om een lang verhaal kort te houden, de opmerkingen vlogen me rond de oren!
Tja, ik zag na een hele tijd proberen even geen andere keuze dan Peer te tillen.
En nee……, het is niet een nieuwe vorm van een accessoire, een nieuwe sjaal of gewoon erg hip. Ja! Het is wel zwaar.
Fijn dat er nu mensen zijn die hun mening over ‘pit bulls’ hebben bijgesteld van gevaarlijk naar schoothondje.
Peer vond het allemaal wel prima. Hij kon ondertussen lekker aan mijn haarclip knabbelen en iedereen gaf hem een glimlach.
Nu thuis ligt hij zielig op zijn kussen naast de verwarming. We moeten het maar even aankijken hoe het gaat met zijn pootje omdat ik niets kan zien. Het is niet dik en ook niet (plaatselijk) warm.
Peer vind zichzelf ook best zielig maar wilde voor de stofzuiger toch wel even van zijn kussen afkomen. Omdat hij zo zielig is, heb ik hem lekker lang bewerkt met de stofzuiger.
Als ik me niet zo zorgen zou maken, zou ik intens genieten van deze ‘state of mind’ van Peer. Wat een rust!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten